Het belang van een op bijdragen gerichte gemeenschap

In aanvullig op mijn bericht van eerder vandaag, Het belang van een toegankelijke gemeenschap, wilde ik nog even het volgende kwijt. Misschien overdrijf of simplificeer ik soms ergens, maar dat is dan vooral om mijn punt duidelijk te kunnen illustreren.

Wanneer een gemeenschap niet gericht is op het bijdragen aan het project waarom het draait, maar op het praten erover, dan krijg je een heel andere gemeenschap dan wanneer de gemeenschap gericht is op het bijdragen aan het project waarom het draait.

Als een gemeenschap zich vooral bezig houdt met het praten over iets en en stellen en beantwoorden van vragen over iets krijg je een veel passievere gemeenschap, waarin het praten (op het forum) de meeste aandacht krijgt, daar draait het om. Mensen die bij die gemeenschap willen horen besteden hun tijd aan het rondhangen op het forum en het praten daar.

We weten allemaal dat het lastiger is om via enkel tekst over te brengen wat je precies wilt zeggen. Het is lastiger om de nuance en ironie van iemand te begrijpen zonder zijn of haar gezicht te zien en zonder zijn of haar stem te horen. Als mensen, die zich misschien een beetje vervelen en iets zoeken om te doen, de hele dag rondhangen op een forum wordt de kans groter dat er ergens een keer een misverstand ontstaat en daaruit een aanvaring volgt. Dat is slecht voor de sfeer.

Er zullen altijd mensen zijn die klagen, hoe perfect je iets doet. Er zullen dus ook mensen zijn op een forum die gaan klagen; over Ubuntu, over Ubuntu NL, over het forum, over mij, over jou, over de kleur van het gras, etc, etc, etc. Iedereen weet het zelf altijd het beste, de beste stuurlui staan immers aan wal en staan nooit op de brug. Mensen die het er niet mee eens zijn zullen opspringen en reageren. Dan kun je al snel een twist krijgen.

De bovengenoemde twee zaken hoeven natuurlijk niet per se overal heel vaak voor te komen. Echter, wanneer je gemeenschap vooral een praatgroep op het forum lijkt te zijn dan krijg je al snel dat mensen iets zoeken om over te praten — want meepraten heeft immers niet veel zin — en dan worden dit soort dingen veel zichtbaarder en veelvoorkomend.

Dit alles komt vooral omdat er niet veel meer te doen is. Mensen vervelen zich en mensen hebben niks anders om over te praten of discussiëren.

Als een gemeenschap zich vooral bezig houdt met het bijdragen aan een project — in ons geval Ubuntu en Ubuntu NL zelf — dan krijg je een veel actievere gemeenschap, waarin het werken aan bijdragen de meeste aandacht krijgt, daar draait het om. Mensen die bij die gemeenschap willen horen besteden hun tijd aan het bijdragen aan Ubuntu en Ubuntu NL en daar wordt over gepraat op de overlegplaatsen.

Je zult altijd mensen hebben die klagen, zeuren of iets te doen zoeken en dan maar dom gaan ouwehoeren. Maar als het in een gemeenschap voornamelijk gaat om het bijdragen aan een project zal het gepraat ook voornamelijk daarover gaan.

Het passieve gezeur van het eerste deel van dit stuk levert een gemeenschap op waarin negativiteit de boventoon voert. Dit is niet prettig, demotiveert mensen en jaag ze weg.

De positieve focus op bijdragen van het tweede deel van dit stuk levert een gemeenschap op waarin delen en samenwerken centraal staan. Dit zorgt voor een veel prettigere sfeer en trekt mensen juist aan. De focus op bijdragen moedigt mensen aan om zelf ook iets te gaan doen, want dan hoor je er pas echt bij.

In plaats van dat de grootse zeuren de belangrijkste personen van de gemeenschap zijn, zijn de mensen die het meeste bijdragen de belangrijkste personen. En dat is veel leuker.

Leave a comment

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.