Verdere reacties op vergadering over het organisatievoorstel

Afgelopen zaterdag 22 januari schreef ik een bericht waarin ik reageerde op de bijeenkomst van 16 januari. Tijdens deze vergadering hadden enkele leden van de gemeenschap overlegd over het organisatievoorstel voor Ubuntu Nederland. Ik had vlak na de vergadering – die ik vanwege een toetsweek van 17 tot en met 21 januari niet bij kon wonen – een voorlopige versie van de notulen ingezien en was daar niet blij mee.

Ik was van plan om pas na de toetsweek te reageren, omdat ik tijdens de toetsweek geen tijd had om te reageren en om tijd te geven voor het publiceren van de notulen – die ik dus al had ingezien in ruwe versie. Gezien het belang van de vergadering voor de gemeenschap leek het mij niet vreemd om te verwachten dat de notulen al vrij snel gepubliceerd zouden worden. In ieder geval zou je íets verwachten, op het forum, of op Planet Ubuntu NL.

Toen dat uitbleef, en toen ik nog steeds gefrustreerd was over de uitkomst ben ik een blogbericht gaan schrijven. Mijn intentie was in eerste instantie om te wachten met publicatie tot de notulen zouden worden gepubliceerd. Dan kon ik daar naar verwijzen, en dan had ik tijd om af te koelen en de toon van mijn bericht wat te verzachten. Ik heb toen het bericht af was toch besloten om op ‘Publish’ te drukken. Daarna heb ik enkele dagen lang de reacties op het bericht en de discussie die vervolgens losbarstte op het forum niet gelezen. Ik had er even geen zin meer in, en was bovendien moe van de afgelopen toetsweek.

Ik wil mijn excuses aanbieden voor de soms nogal confronterende toon van mijn vorige blogbericht. Ik had het niet gelijk moeten publiceren, maar moeten wachten op de notulen en mezelf de kans moeten geven om af te koelen. Ook wil ik mijn excuses aanbieden voor het wegblijven van de discussie de afgelopen week. Ik had als LoCo Contact mijn verantwoordelijkheid moeten nemen en deel moeten nemen aan de discussie die ikzelf gestart heb.

De notulen staan op http://wiki.ubuntu-nl.org/community/Meetings/Meeting20110116/Notulen.

Discussie, reacties

Waar zijn we nu? Ik ben weer online, dat is iets. Mijn motivatie is gedeukt, dat wel. Ik wil eerst reageren op een aantal punten die in de discussie voorbij gekomen zijn. Omdat ik de discussie gemist heb, is het handiger om op één plek op alles te reageren. Ik wil ook nog even zeggen dat van de mensen die reageerden op de discussies ik Jan Stedehouder en Thomas de Graaff erg goed vond. Zij reageerden rustig, beheerst en constructief. Dat is de toon die we moeten volgen als we iets willen bereiken

Ik sta nog steeds achter de inhoud van zowel mijn vorige blogbericht en van het organisatievoorstel. Ik zal het ook blijven verdedigen. Zoals tijdens de discussie over het voorstel ga ik natuurlijk in op constructief commentaar. Echter, we kunnen niet bezig blijven met de fundamenten, dan komen we nooit ergens. Er is verschillende keren gezegd dat de regels te rigide zouden zijn. Los gezien van het feit of ik het daar in elke situatie mee eens ben, wil ik graag zeggen dat het ook nooit de bedoeling is geweest om alles strikt vast te leggen in onbreekbare regels. Ik heb ergens in de discussie ook gezegd dat ik de gedetailleerde definities van het voorstel over waar de macht ligt vooral daar heb neergezet om in geval van onduidelijkheid duidelijkheid te scheppen, om in geval van besluiteloosheid te zorgen dat er een knoop doorgehakt kan worden. Daarbuiten zullen de verhoudingen natuurlijk moeten groeien. De regels kunnen achteraf altijd aangepast worden aan de praktijk.

Gaan we terug naar de notulen, dan wil ik kwijt dat ik nog steeds vrij weinig duidelijkheid zie over het waarom van het afwijzen, en dan vooral waarom deze onvrede niet eerder naar buiten gekomen is. Op zowel deze weblog als op het forum heb ik gevraagd om reacties op het voorstel zoals het er lag. Een samenvatting was misschien handig geweest, maar wanneer dat echt een belemmering was, dan had ik dat graag eerder gehoord.

Toekomst

Hoe nu verder? Op het forum werden een voorstellen gedaan waar ik me wel in kan vinden: we gaan kijken naar de bezwaren die naar voren zijn gebracht, en verwerken die in het organisatievoorstel. Vervolgens gaan we het voorstel invoeren en kijken hoe het werkt in de praktijk. Wanneer er problemen zijn kunnen we de organisatie aanpassen.

Nu is de vraag: hoe nemen we het besluit het hierboven beschreven plannetje uit te voeren? Hoe kunnen we legitiem besluiten dit te doen? Ik weet het eigenlijk niet, ik wil in ieder geval horen hoe iedereen er over denkt voordat we verder gaan. Maar we moeten niet eindeloos gaan wachten. Soms moet je doorpakken, en niet iedereen kan altijd zijn zin krijgen. Wanneer er stilstand is, wanneer er een impasse is, dan ben je afhankelijk van mensen die besluiten gewoon door te zetten en hun handen uit de mouwen te steken.

Over de herkeuring: het lijkt me verstandig daar pas naar te kijken wanneer we de organisatie van Ubuntu Nederland weer op orde hebben.

Join the conversation

12 Comments

  1. Ik zou graag eens een reactie als een buitenstaander geven.

    Sinds enige tijd ben ik de Ubuntu community maar eens gaan volgen. Dit niet om er zonodig bij te horen of om me er mee te bemoeien maar meer om eens te kijken hoe het hier gaat. In het verleden was ik actief lid van nl.linux.org en weet uit die tijd hoe lastig het is om een community te vormen en hoe het ook vooral helemaal mis kan lopen (Linux.nl, verschillen in drie organisaties die erg dicht bij elkaar lagen, interne besluitvorming over hoe men verder moest, etc…)

    Wat mij met die ervaring vooral opvalt is dat er een soort tweestrijd is die vooral schade brengt aan de community. Ik kan me je reactie dan ook voorstellen als je schrijft dat het beter is om eerst een gezamelijk uitgangspunt te zoeken. Dat uitgangspunt is er eigenlijk wel, iedereen wil dat mensen bekend worden met en gebruik kunnen maken van een distributie waar enorm veel mensen veel liefde, tijd en geld in steken. Vermoedelijk zelfs in die volgorde.

    Ik zou willen voorstellen dat jullie gezamelijk eens een pintje, cola, sinas pakken op een leuke locatie en allemaal weer positief aan het werk gaan, dat blijft het namelijk. Het kost tijd, bloed, zweet en tranen. De grote kracht zou in mijn ogen moeten zijn dat jullie met zijn allen de verschillen achter jullie laten en gaan werken aan een toekomst.

    Vr. Gr.,

    Hans

  2. @Sense: Misschien dat het in de notulen niet helemaal duidelijk is, maar we hebben nergens het voorstel AFGEWEZEN. We hebben alleen kritiek gehad op een paar punten uit je voorstel, waaronder de bestuurslaag boven op het huidige bestuur. Zie het dus niet als een afwijzing, maar als puntjes waar we nader in discussie op moeten gaan vooraleer we het voorstel doorvoeren. Met de meeste punten uit je voorstel waren we het namelijk wel eens.

    1. Ik kreeg het idee dat jullie een ander voorstel wilden, omdat in de notulen een compleet ander voorstel stond voor een organisatiestructuur. Het verschilde zo wezelijk van het organisatievoorstel dat het er voor mij op leek dat jullie gewoon opnieuw begonnen waren met het bedenken van een mogelijke structuur.

      1. Dat is dus niet waar. We hebben alleen kritiek geleverd op enkele punten uit je voorstel, maar we hebben het zeker niet afgewezen. Excuses als dat wel zo over is gekomen.

  3. De discussies over verandering en verbetering van de Ubuntu-nl gemeenschap zijn niet van gisteren en zullen ook nog wel een tijdje doorlopen. Het probleem was en is nooit geweest dat we niet beschikten over hardwerkende, enthousiaste, betrokken vrijwilligers, maar wel dat er een soort weerzin lijkt te bestaan tegen het formaliseren van het leiderschap en interne organisatie. Niet bij iedereen, maar het is een voortdurend geluid op de achtergrond: het gaat toch goed, we moeten niet bureaucratiseren, inzet is belangrijker dan organisatie. Dat geluid kwam terug bij het nadenken over de rechtspersoon, bij de discussie over de herkeuring als LoCo en nu bij het organisatievoorstel.

    Een tweede fenomeen is dat een aantal mensen zich vooral buiten het proces van gedachtevorming en discussie houdt en vervolgens op het laatste moment op de rem gaat staan. Dit wil niet zeggen dat zij op dat 'laatste moment' ongelijk hebben (en ze zullen ongetwijfeld best goede redenen hebben om niet eerder mee te willen/kunnen doen), maar het heeft tot dusverre wel te vaak adequate besluitvorming in de weg gestaan. Het was 'in mijn tijd' al een onmogelijkheid een overeenstemming te bereiken over het proces van besluitvorming bij de vernieuwing van Ubuntu-nl. Verschillende personen leken eerst te willen weten wat de uitkomst van het besluitvormingsproces zou worden alvorens ze tot akkoord konden gaan met het proces zelf. Mijns inziens kan dat niet.

    Er is duidelijk weerstand tegen verandering van de status quo, maar ook dat is niets nieuws. Dat zie je binnen iedere organisatie. In de ideale situatie ligt er straks een nieuw voorstel waar iedereen zich in kan vinden. De realiteit is dat een deel van de gemeenschap en de huidige teamleden zich er niet in kan vinden, er misschien fel op tegen is, maar waar een meerderheid van de gemeenschap en het team wel achter staat. Wat staat de uiteindelijke tegenstanders dan te doen? Volgens mij zijn er een paar mogelijkheden: je legt je erbij neer (en blijft binnen de gemeenschap) of je stapt op (en zoekt je heil elders). Het voeren van een guerilla om toch het eigen gelijk door te dringen zou niet toegelaten mogen worden.

    Ik kan me voorstellen dat sommige teamleden zich niet in de nieuwe structuur kunnen vinden en daar geen medeverantwoordelijkheid voor willen dragen. Alle respect daarvoor. We kunnen dankbaar zijn voor hun inzet en het betreuren dat ze hun taken neerleggen, Maar als geheel gaan we wel door. Ik geloof ook niet in het argument: 'Maar wie doet het werk dan wel?'. Voor zover ik weet zijn er meerdere leden van de gemeenschap die onder de huidige situatie (met het regelmatige gedoe) geen zin hebben tot het team toe treden, en misschien wel naar voren stappen onder een verbeterde situatie.

    Hoe verder? Op de eerste plaats moet een duidelijk overzicht komen van alle bezwaren op het voorliggende voorstel (met naam van de bezwaarhebbende. Die openheid mogen we wel verwachten). Daarna kan Sense een nieuw voorstel voorleggen aan de gemeenschap en het team, waarbij de leden van het team op de eerste plaats leden van de gemeenschap zijn en op persoonlijke titel spreken. Dat voorstel moet op de een of andere manier in stemming worden gebracht via alle communicatiekanalen van Ubuntu-nl (forum, IRC en mailinglist), zeg een periode van 2 weken. Hier voorafgaand kan eventueel een ronde komen voor amendementen, maar het wordt wel tijd dat we naar een finaal voorstel gaan. De uitslag van de stemming is bindend. In mijn optiek kan het niet zo zijn dat het team de uitslag als een advies beschouwt dat terzijde geschoven mag worden.

    Ieder document en iedere organisatievorm is tijdelijk, moet ademen, moet meebewegen met veranderende ontwikkelingen. Laat dus vooral de angst voor te veel regels, voor te veel/te weinig afspraken en vooral de angst voor verandering varen.

    En natuurlijk bedankt voor het compliment richting Thomas en mijzelf 😉

    1. Ik kan me vinden in je observaties. Te vaak gaat het mis wanneer we de voorgestelde verandering daadwerkelijk door willen voeren. Ik denk dat we deze keer zullen moeten doorbijten en proberen ons niet tegen te laten houden. Niet iedereen zal zich overal in kunnen vinden, maar zoals jij ook al zei, soms is het niet mogelijk om iedereen tevreden te stellen. Dat is jammer, maar we moeten toch vooruit.

      Op http://forum.ubuntu-nl.org/ubuntu-nl/nieuwe-vormg… wordt op dit moment verder gediscussieerd over hoe we dit aan gaan pakken. Waarschijnlijk gaan we kijken naar de problemen die mensen op dit moment hebben, en dan dat verwerken. Daarna willen we het plan zo snel mogelijk invoeren. Zodra er eenmaal duidelijkheid is, kan vanuit die duidelijkheid verder gewerkt worden.

  4. Ik ben blij dat je er weer bent. Dat in de eerste plaats. Ik begrijp ook dat er weerstand is tegen verandering. Die is er in iedere organisatie. Moet ook zeggen dat ik zelf ook altijd gehuiverd heb bij het invoeren van organisatieplannen.

  5. Lang heb ik niet meer gereageerd op allerlei wijzigingsvoorstellen rond de organisatie van Ubuntu-nl. Ik heb de discussies wel gevolgd, maar zie keer op keer de plannen verzanden in discussies waar niemand nog een touw aan vast kan knopen. Met onderstaand citaat van Sense ben ik het helemaal eens:

    "Maar we moeten niet eindeloos gaan wachten. Soms moet je doorpakken, en niet iedereen kan altijd zijn zin krijgen. Wanneer er stilstand is, wanneer er een impasse is, dan ben je afhankelijk van mensen die besluiten gewoon door te zetten en hun handen uit de mouwen te steken"

    Welk plan er ook komt, ik stem VOOR! Uit eerder gedane voorstellen van Sense heb ik er alle vertrouwen in dat er een goede basis wordt gelegd waarop Ubuntu-NL verder kan.
    Ik denk dat we Sense dat toe kunnen vertrouwen. En zoals als Jan ook al zo fraai verwoord: "een organisatievorm is tijdelijk, moet ademen en moet meebewegen met veranderde ontwikkelingen". Dat is voor later. Eest een organisatievorm die kan ademen!

    1. De organogram die daar staat is al achterhaald en niet echt meer relevant. Volgens mij heeft hij nooit heel erg goed duidelijk gemaakt hoe de organisatie in elkaar zat, want het actieve deel van het team bestond toch grotendeels uit mensen die zich daar mee bezig wilden houden, niet per se een evenwichtige vertegenwoordiging van alle teams.

      De nieuwe organisatie heeft een heel ander organogram, dat staat op http://wiki.ubuntu-nl.org/community/OrganisatieVo… . Dat zeg uiteraard niks over de huidige structuur.

Leave a comment

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.