Hangzhou Altstadt

清河坊-straat bij daglicht.
清河坊-straat bij daglicht.

Op de Engelstalige kaart van de stad die gratis aan de toeristen wordt uitgedeeld, staat in het centrum aan de grote Yan’an-weg een stip met daarbij de tekst ‘Foreign Language Bookstore’. Ik ga nogal snel door mijn boeken heen en aangezien er in de boekenwinkels waar ik tot dan toe geweest was in de verste verte geen Engelstalig boek te vinden was, kon ik natuurlijk niet anders dan aan de boekenwinkel een bezoekje te brengen.

Vrijdagmiddag fietste ik er vanuit de school naartoe. Het kruispunt was groot en duidelijk te vinden op de kaart. De ingang van de boekenwinkel was minder duidelijk. Toen ik echter eenmaal een onooglijk pandje binnen was gelopen, bleek daarin een roltrap te zijn, die naar drie verdiepingen voerde, afgeladen met boeken. Echter, er was maar één afdeling niet in het Chinees. Voor liefhebbers van thrillers was er echter genoeg keus en er waren zelfs een paar Franstalige, Duitstalige, Spaanstalige en Koreaanstalige boeken over China. Maar verder was de keus wat gedateerd. Toch vond ik wat: ik heb, beide in Engelse vertaling, ‘De Zwarte Tulp’ van Alexandre Dumas en ‘Red Sorghum’ van Mo Yan gekocht. 不太贵

Was hangt te drogen boven een winkeltje in de Oude Hefang-straat
Was hangt te drogen boven een winkeltje in de Oude Hefang-straat

‘s Avonds gingen we met z’n vieren naar het oude gedeelte van de stad, 清河坊: de Oude Hefang-straat. Hoe origineel de huisjes zijn waarin de winkeltjes zitten, weet ik niet. Maar met de lichtjes is het wel een mooi gezicht, zeker als je het oude theehuis ziet waar de staf nog kleding draagt uit de tijd van de Qing-dynastie, je aandacht richt op de eerste verdieping of kleine steegjes inkijkt.

Zaterdag ging ik er aan het eind van de middag zelf nog even uit met de fiets om het oude gedeelte bij daglicht te zien. De Oude Hefang-straat had iets van zijn charme verloren, maar was nog steeds leuk. Zoals bij vrijwel alle Chinese steden heeft ook Hangzhou geen oude binnenstad zoals je in Europa aantreft. Er staan een paar herbouwde huizen uit de begintijd van de Republiek in de omgeving van het Westelijke Meer en je hebt de omgeving van de Oude Hefang-straat waar je gebouwen vindt uit de keizertijd en enkele uit de vroege Republiek. Het is zo jammer dat er niet meer bewaard is gebleven van de oude geest van de stad die ooit de grootste ter wereld was!

Bij mijn terugtocht ondervond ik aan den lijve de gevolgen van het feit dat alle moderne gebouwen in een Chinese stad zoveel op elkaar lijken. Om een snellere route naar het centrum proberen te vinden, nam ik een andere weg terug. Ik had grote moeite om thuis te komen, niet alleen vanwege de drukte van de spits, maar ook omdat je continue de grootte van de blokken hier onderschat en er weinig oriëntatiepunten zijn. Deze omweg leidde er wel toe dat ik langs het Grote Kanaal kwam.

Een dood stuk van een afgedamde aftakking van het Grote Kanaal.
Een dood stuk van een afgedamde aftakking van het Grote Kanaal.

Vroeger was het Jing-Hang-kanaal van groot belang voor de handel tussen de twee belangrijkste stedelijke gebieden van die tijd en voor het vervoeren van belasting naar de hoofdstad. Aangelegd loodrecht op de natuurlijke waterloop was het een haast onmogelijk karwei om het te bevaarbaar te houden. De expertise en organisatiegraad die deze klus vereiste was zo groot, dat verscheidene historici de bevaarbaarheid van het kanaal op een bepaald moment in de geschiedenis gebruiken als indicator van de kwaliteit van het bestuur op dat moment.

Hoewel het kanaal tegenwoordig niet meer over het volledige traject van Peking naar Hangzhou bevaarbaar is, zijn grote delen nog altijd van groot belang voor de binnenvaartschippers. Nog altijd kun je talloze boten voorbij zien komen als je bij een brug gaat staan kijken.

Vandaag was ik nog meer dan gisteren bezig met studeren. In de avond heb ik nog iets ondernomen: met zes personen, de gebruikelijke vier plus de Kazachstaanse jongen en een Chinese vriend van hem zijn we gaan zwemmen. De chaos in een Chinees zwembad is iets groter dan in Nederland, maar de douches na afloop zijn wel een stuk beter!

Zoals mijn ‘Facebook-vrienden’ al hebben kunnen zien, heb ik een manier gevonden om toch bij Facebook en Twitter te komen, ondanks de blokkade van de Chinese overheid. Na een tijdje prutsen heb ik een werkende VPN gevonden en kan ik weer zien wat jullie allemaal gegeten hebben! Dit weekeinde had ik een proefaccount dat nu is afgelopen en ik moet wachten totdat PayPal mijn creditcard verifieert, voordat ik een langer-werkend account kan aanschaffen. Ik ben dus weer even offline.

Komende week is alweer mijn derde week in Hangzhou. Het is nog steeds een beetje een vreemd idee dat ik me door eigen acties al zo lang in zo’n vreemde stad bevind, maar ik heb veel plezier. Mijn Koreaans-Amerikaanse klasgenoot en ik gaan proberen om vanaf morgen honderd woorden per dag te leren. Met deze uitdaging hopen we iets meer te kunnen zeggen dan richting en welke meloen we willen. Daarnaast gaan we proberen geen Engels meer te gebruiken tijdens de les. Ik hoop dat we het volhouden en vooruit zullen gaan!

Het Chenghuang-pavilioen op de heuvel Wu.
Het Chenghuang-pavilioen op de heuvel Wu.

 

2 thoughts on “Hangzhou Altstadt”

  1. Wij vinden dat Opa en Oma het helemaal bij het juiste eind hebben. Ook wij lezen met plezier je verhalen en zijn benieuwd naar je toekomstige publicaties. Lieve groet Rense en Marjan.

Leave a Reply